خيلي وقته كه بدجوري و بد رَقم دلم گرفته و نمي دونم چه مرگـــــمه ؟!
احساس مي كنم كه رنگ شادي توي دلم مــــــــرده و ويــــــــرونم كـــرده
ديگه هيچي خوشحالم نمي كنه و هيچ شور و شوقي براي زندگي ندارم
اما هنوزم روزنه هاي كــــــوچـولويي واســـــــــه خــــــودم نگه داشتم
تا بتونم فعلا به زندگي ادامــــه بدم و بســـــوزم و بســــــازم
البته چيز جديدي نيستا ! آخه ديــــــوونه تو كي اينجوري نبودي كه حالا نباشي ؟
هميشــــــــه همين جوري بودي و فقط ناله كــــــــــردي ( با خودم هستما )
همه ي آدما يه موقع هايي پيش مياد كه اين حـــــس رو داشته باشند
اما اين حــــــس ديگه كل زندگــــــيمــــــــو در بر گرفــــــته
مثلا شــــــروع مي كنم به ســـــرودن يه شعـــر يا نوشــــــتن يه مطلب
البته بــــــــــــهتره بگم نوشتن چرت و پرتهاي هميشگـــــــــــــيم
وسط نوشته هام كـــــم ميارم و ديگه هيچي به ذهـــــــــنم نمياد 
وقتي هيچ انگيزه اي نداشته باشي همين وضعيت پيـــــــش مياد ديگـــــه
اما بازم به خودم دلداري ميدم و با ياد خــــــــدا سعي مي كنم آروم بشم
آخه واقــــــــعا زندگــــــــــــي يعني چـــــــــــي ؟
عشـــــــــق يعني چــــــــــــــي ؟
ســـــــــوختن و ســـــــــاختن يعني چـــــــــــــي ؟
خوب خــــــره وقتي مخت كشش نداره ، راجـــع به اين چيزا فكر نكن دانشمند !
اين چــــــــيزا و اين مسائل چه ربطي به تو داره علی؟ مگــــه فوضولي پسر ؟!
آخــــــــه اين دل ديگــــــــه دل نميشــــــــه ، ديگه عاقــــــــــل نميشــه ....
خيلي دلم مي خواد خودم رو بشناسم و بدونــــم چه جور آدمي هستم ؟!
اما هنوزم كه هــــــــنوزه نتونستم و نمي تونم خودم رو بشــــــناسم
از بس كه مــــــــــوجود ناشناخته اي هستم ( خـــدايي اينو زدم تو هدف )
يه روز هـــــواي دلم ابريه ، يه روز آفـــــتابيه ، يه روز طــــــوفانيه ، خلاصه رنگارنگه
وقتي انسان هنوز كاملا ساخته نشده و به درك بالاي انسانيت نرسيده باشــــه
همين ميشه ديگه كه وسط راه زندگي كــــــــم مياره و ديـــــوونه ميشه 
منم كه هنوز نمي دونم واقــــــعا از زندگي چــــي ميخوام ؟
هنوز نمي دونم چه هدفـــــــــــي دارم و انگــــــــيزه ام چيه ؟
نمي دونم واقــــــعاً دنبال چــــــــــي هستم و به كجا مي خوام برســـــــــم ؟
هنوز خودمــــــو نشناختم چه برســــــــه به دنياي اطـــــــــرافم
تموم مشكلات از اينه كه هـنوز روحم ساخته و پخته نشـــــده ( آخه دير پـــــزه ) 
هنوزم بهانه جــــــويي هاي بچــــگانه باعث تموم اين نارضايتي هاست
در صورتي كه اگه يه كم فقط يه كم منطقي باشم و فكــــــــــر كنم
و فقط و فقط يه كـــــــــــمي اين مخِ لامصبه از كار افـــــتادمـــــــو به كار بنــــدازم
اونوقت مي فهمم كه زندگي ارزش اين همه بيقــــــراري رو نداره ديــــــوونه
اونوقته كه بايد بگم اي علی ديــــــوونه يه كمي آدم شـــــــــــو
جون هر كي دوست داري يه كم عاقــــــــــل باش بچـــــــــــــــه 
يه كمي اون كله ي پوكت رو به كار بنـــــــــــداز و اينقــــــــــدر ناله نكن
سعي كن ريلكس و آروم باشي و زندگي رو خيلي ســـــــــــاده بگير دلبندم 
به زنگي نگاه كن ، بزرگي و مــــــــــهربونيِ خــــــــدا رو ببين و خجالت بكش
تا دلت مي گيـــره دست به دومن خــــــــــدا مي شي ؟ از بس كه خــــــري گُلـــم
اگه راست مي گي هميشه و هر لحظه به ياد خـــــــدا باش ديگه نا اميد نمي شي
عاشـــــــــقِ زندگيت باش ، عاشــــــــق خـــــــــــدا باش و بســــــــــــاز
غصـــــــه نخــــــــــور مطمئنم بالاخـــــــــــره يه روزي تو هـــم آدم مي شي
البته علی جونم آرزو بر جــــــــوانان عيب نيست ها پس تلاش كن عــــــزيزدلم
آخه مي ترسم تو همون خــــــر و ديـــــوونه باقــــــي بمــــــــوني جيگـــــــــــــــــر
از حــــــرفام دلگير نشــــــو همش واسه اين بود كه يه كم آدم شي ديـــــــوونه
دوســــــــتدار هميشگــــــــي تو ، وجــــــــدانِ عــــــــزيزت
یادم باشد : حرفی نزنم که دلی بلرزد و خطی ننویسم که کسی را آزار دهد ،
یادم باشد : که روز و روزگار خوش است و تنها دل من است که دل نیست ،
یادم باشد : جواب کینه را با کمتر از مهر و جواب دو رنگی را با کمتر از صداقت ندهم ،
یادم باشد : باید در برابر فریاد ها سکوت کنم و برای سیاهی ها نور بپاشم ،
یادم باشد : از چشمه ، درس خروش بگیرم و از آسمان ، درس پاک زیستن،
یادم باشد سنگ خیلی تنهاست، باید با او هم لطیف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند ،
یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام نه برای تکرار اشتباهات گذشته !
یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت در چشمان حیوان بی زبانی که به سوی قربانگاه
می رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم ...
یادم باشد می توان با گوش سپردن به آواز شبانه دوره گردی که از سازش عشق می بارد به
اسرار عشق پی برد و زنده شد !
یادم باشد گره تنهایی و دلتنگی هر کسی فقط به دست خودش باز می شود ،
یادم باشد هیچگاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم ...
و یادمان باشد هیچگاه از راستی نترسیم !
پایان آن را هم بگو گفت پایانش همه شرمندگیست گفتمش درمان دردم را
بگو گفت درمانی ندارد، بی دواست گفتمش یك اندكی تسكین آن گفت
تسكینش همه سوز و فناست
امشب می خوام رو آسمون
عکس چشاتو بکشم
اگر نگاهم نکنی
ناز نگاتو بکشم
ای کاش بدونی چشاتو
به صد تا دنیا نمی دم
یه موج گیسوی
تو روبه صد تا دریا نمی دم
يه عاشق غمگين در حسرت شبهاي بي ستاره ام
سخت دلتنگم .. سخت بي قرارو بي تابم
كجاست شانه هاي گرم و مهربانت تا گريه كنم ؟
كجاست آن لبخند هاي عا شقا نه ات تا باز هم
ديوانه شوم ؟
آنقدر دلتنگ چشمانت هستم كه نمي توانم در هيچ
چشم ديگري نگا ه كنم
آنقدر بيقرارم كه هيچ اتفاقي دل غمگينم را شاد
نمي كند
براي گريستن شانه هايت را كم دارم
شانه هايي كه بارها و بارها در خواب و خيال
تكيه گاه دل عاشقم بود
براي عاشقي نگاههاي زيبايت را كم دارم
نگا ههاي كه تنها دليل زندگي و عشقم بود
صبر مي كنم و عاشق ميمانم كه خوشبختي از آن
عاشقان است
دوستت دارم
ارزش يک هفته را سر دبير يک هفته نامه مي داند...
ارزش يک دقيقه را مسافري که از قطار جا مانده است مي داند...
ارزش يک ثانيه را کسي که از تصادف جان سالم به در برده مي داند...
توجه داشته باشيد که زمان گنج بزرگي است گنجتان را مفت از دست ندهيد.
باز هم به ياد داشته باشيد که زمان براي هيچ کس منتظر نمي ماند.
ابتداي يک پريشانيست..................................حرفش را نزن
گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو ٫ چشمهايم بی تو
بارانيست...................................................حرفش را نزن
دوست داری بشکنی قلب پريشان مرا ٫ دل شکستن کار
آسانيست..................................................حرفش را نزن
دوست داری که ديگر بر نگردم پيش تو با اينکه
طولانيست.................................................حرفش را نزن
تو می خواهی که روزی عهدمان را بشکنی ٫ اين شکستن
نامسلمانيست ..........................................حرفش را نزن
حرف رفتن ميزنی وقتی که محتاج توام٫ رفتنت آغاز
ويرانيست..................................................حرفش را نزن
اجازه هست عشق تو رو تو كوچه ها داد بزنم؟
رو پشـت بـــــوم خونه ها اسمتو فریاد بزنم؟
اجازه هست كه قلـبمو برات چراغونی كنم؟
پیش نگاه عاشقت،چشـــــمامو قربونی كنم؟
اجازه میدی تا ابـد سر بزارم رو شونه هات؟
روزی هزار و صـد دفه بگم كه میمیرم برات؟
اجازه میدی كه بـگم حرف ترانه هام تویی؟
دلیل زنده بودنـــــم ، درد بهانه هام تویی؟
اجـــازه هست تا تـه مـرگ منتظر تو بشینم؟
تو رویاهــای صورتیم، خودم رو با تو ببینم؟
اجازه هست جار بزنم بگم چقد دوست دارم؟
بگم می خـــوام بخاطرت سر به بیابون بزارم؟
اجازه میدی قـصه هام با عشق تو جون بگیره؟
چشمای عاشقـــم واست روزی هزار بار بمیره
اجازه میدی عشقـــمو همش بهت نشون بدم؟
پیش زمین و آسمــون واسه تو دس تكون بدم؟
اجازه میدی كه فقــــــط تو دنیا با تو بمونم؟
هر چی كه عاشقانه بــــود به خاطر تو بخونم؟
اجازه هست پناه من گــــــرمی آغوشت بشه؟
هر اسمی جز اسم خودم ،دیـگه فراموشت بشه؟
اجازه هست ؟ بگو كه هست ، من همشو دارم میگم
با تو به آسمون میرم ،با تـــــــــــــو یه آدم دیگم
اجازه میدی كه بگم ،من مال تـــــــو،تو مال من؟
من از تو خواهش می كنم كه زیر وعـــده هات نزن
اجـــــــازه تـــو دست تـــو ،اجازه من دست تـو
خنده من خنـــــــده تو ،شكست من شكست تـو
باران... 
دیروز ...
باز باران با ترانه با گوهرهای فراوان می خورد بر بام خانه ...
و اما امروز....
باز باران بی ترانه...
باز باران با تمام بی کسی های شبانه...
می خورد بر مرد تنها ...
می چکد بر فرش خانه...
باز می آید صدای چک چک غم...
باز ماتم من به پشت شیشه ی تنهایی افتاده...
نمی دانم...
نمی فهمم کجای قطره های بی کسی زیباست؟...
نمی فهمم...
چرا مردم نمی فهمند که ان کودک...
که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد...
کجای ذلتش زیباست؟
آخه مگه حرفی زدم زخم زبونی من زدم
آره همش بهونه بود مسئله یار دیگه بود
دلت هوایی شده بود
کارم از کار گذشته بود
برو با یارت عزیزم رها کن این تن منو
الهی صد ساله بشه عشق قشنگت عزیزم
اما یه قول بهم بده
یارت رو تنها نذاری
که مثل من اسیر بشه آواره از خونه بشه
منم یه قول بهت می دم
یه روز فراموشت کنم قلبمو سنگیش بکنم
عشقت و خاکستر کنم
اگه یه روز خواستی گلم کسی رو نفرینش کنی
بگو که مثل من بشه زجر جدایی بکشه
بسته نرم افزاري مريم علاوه بر تايپ فارسي داراي امكاناتي چون اعراب گذاري كامل، تنظيم متن به صورت پاراگراف و يا به اشكال دايره و مثلث، تايپ همزمان فارسي و لاتين، مبدل فرمت ايران سيستم و فرمت ويندوز عربي و فارسي ميباشد. نرم افزاری فارسی نویس مریم شامل برنامه های: مریم، تایپ مسقیم، سریع و آینه ای، خطاط، 420 قلم فارسی، قلمدان و ویرایشگر کیبورد می باشد.
ویژگی ها و قابلیت های این برنامه مفید عبارتند از:
- تایپ مستقیم مریم : با استفاده از اين برنامه دیگر احتیاجی به Copy و Paste نمیباشد و بصورت مستقيم در سایر برنامهها میتوانید به تايپ فارسي بپردازيد.
- تایپ آینهای مریم : برنامه تایپ آینه ای، بهینه سازی شده در نرم افزار QuarkXPress ، سازگاری کامل با نرم افزار پروین.
- تایپ سریع مریم : هرجا كه نياز به تايپ فارسي داريد، با فشردن كليد F11 برنامه تايپ سريع مريم ظاهر میشود. بعد از تايپ متن مورد نظر كليد Enter را بزنيد تا متن فارسی منتقل شود.
- 420 قلم : بسته نرم افزاري مريم داراي كاملترين مجموعه قلم هاي اصلاح شده فارسي ميباشد و در كليه ويندوزها اعم از فارسي و لاتين قابل اجرا میباشد.
- خطاط مریم : ابزار تایپ نستعلیق همراه با امکان انتقال آن بصورت تصویری و منحنی به سایر برنامه ها.
- قلمدان : مجموعه قلمهای اصلاح شده فارسی برای استفاده در نرم افزار هایی که امکان تایپ فارسی دارند مانند:
Word, Excel, Power Point, Access, In Design ME, Photoshop ME, Adobe Acrobat, ...
و کلیه ی نرم افزارهایی که نسخه ME دارند.
- ویرایشگر صفحه کلید : ابزاری برای تنظیم صفحه کلید بصورت دلخواه و درج حروفی که کلید معادل روی کیبورد ندارند.
يه کبوتر هميشه بايد عشق پرواز داشته باشه ، وگرنه اسير ميشه
يه قناري بايد به خوش آوازيش ايمان داشته باشه وگرنه ساکت ميشه
يه لب هميشه بايد توش خنده باشه وگرنه زود پير ميشه
يه صورت هميشه بايد شاد باشه وگرنه به دل هيچ کس نمي چسبه
دفتر نقاشي بايد خط خطي باشه وگرنه با کاغذ سفيد فرقي نداره
يه جاده بايد انتها داشته باشه وگرنه مثل يه کلاف سردرگمه
يه قلب پاک هميشه بايد به يه نفر ايمان داشته باشه وگرنه فاسد ميشه
يه ديوار بايد به يه تير تکيه کنه وگرنه ميريزه
يه چشم اشک آلود ، يه دل غم آلود ،
يه کبوتر عاشق ، يه قناري خوش آواز ،
يه لب خندون ،يه صورت شاد ،
يه جاده با انتها ، يه دفتر نقاشي ،
يه قلب پاک، يه ديوار استوار ،
فقط يه جا معني داره ،
جائي که چشماي اشک آلودت رو من پاک کنم ، دل غم آلودت رو من شاد کنم ،
جفت کبوتر عاشقي مثل من باشي ، شنونده آواز قشنگت من باشم ،
لباي کوچيکت رو من خندون کنم ،نقاش دفتر خاطرات من باشم ،
پاکي قلبت رو با سلامت عشقم معني کنم ،
و فقط از اينکه به من تکيه مي کني احساس مسئوليتم بيشتر ميشه
که بر گونه هایم
خشک گردید
به احترام بغض هایی
که فرصت باریدن پیدا نکردند
و به احترام
زیبا ترین هدیه خداوند ( عشق )
سکوتی می کنم
یه سنگینی فریاد .
خيلي وقته كه بدجوري و بد رَقم دلم گرفته و نمي دونم چه مرگـــــمه ؟!
احساس مي كنم كه رنگ شادي توي دلم مــــــــرده و ويــــــــرونم كـــرده
ديگه هيچي خوشحالم نمي كنه و هيچ شور و شوقي براي زندگي ندارم
اما هنوزم روزنه هاي كــــــوچـولويي واســـــــــه خــــــودم نگه داشتم
تا بتونم فعلا به زندگي ادامــــه بدم و بســـــوزم و بســــــازم
البته چيز جديدي نيستا ! آخه ديــــــوونه تو كي اينجوري نبودي كه حالا نباشي ؟
هميشــــــــه همين جوري بودي و فقط ناله كــــــــــردي ( با خودم هستما )
همه ي آدما يه موقع هايي پيش مياد كه اين حـــــس رو داشته باشند
اما اين حــــــس ديگه كل زندگــــــيمــــــــو در بر گرفــــــته
مثلا شــــــروع مي كنم به ســـــرودن يه شعـــر يا نوشــــــتن يه مطلب
البته بــــــــــــهتره بگم نوشتن چرت و پرتهاي هميشگـــــــــــــيم
وسط نوشته هام كـــــم ميارم و ديگه هيچي به ذهـــــــــنم نمياد
وقتي هيچ انگيزه اي نداشته باشي همين وضعيت پيـــــــش مياد ديگـــــه
اما بازم به خودم دلداري ميدم و با ياد خــــــــدا سعي مي كنم آروم بشم
آخه واقــــــــعا زندگــــــــــــي يعني چـــــــــــي ؟
عشـــــــــق يعني چــــــــــــــي ؟
ســـــــــوختن و ســـــــــاختن يعني چـــــــــــــي ؟
خوب خــــــره وقتي مخت كشش نداره ، راجـــع به اين چيزا فكر نكن دانشمند !
اين چــــــــيزا و اين مسائل چه ربطي به تو داره علی؟ مگــــه فوضولي پسر ؟!
آخــــــــه اين دل ديگــــــــه دل نميشــــــــه ، ديگه عاقــــــــــل نميشــه ....
خيلي دلم مي خواد خودم رو بشناسم و بدونــــم چه جور آدمي هستم ؟!
اما هنوزم كه هــــــــنوزه نتونستم و نمي تونم خودم رو بشــــــناسم
از بس كه مــــــــــوجود ناشناخته اي هستم ( خـــدايي اينو زدم تو هدف )
يه روز هـــــواي دلم ابريه ، يه روز آفـــــتابيه ، يه روز طــــــوفانيه ، خلاصه رنگارنگه
وقتي انسان هنوز كاملا ساخته نشده و به درك بالاي انسانيت نرسيده باشــــه
همين ميشه ديگه كه وسط راه زندگي كــــــــم مياره و ديـــــوونه ميشه
منم كه هنوز نمي دونم واقــــــعا از زندگي چــــي ميخوام ؟
هنوز نمي دونم چه هدفـــــــــــي دارم و انگــــــــيزه ام چيه ؟
نمي دونم واقــــــعاً دنبال چــــــــــي هستم و به كجا مي خوام برســـــــــم ؟
هنوز خودمــــــو نشناختم چه برســــــــه به دنياي اطـــــــــرافم
تموم مشكلات از اينه كه هـنوز روحم ساخته و پخته نشـــــده ( آخه دير پـــــزه )
هنوزم بهانه جــــــويي هاي بچــــگانه باعث تموم اين نارضايتي هاست
در صورتي كه اگه يه كم فقط يه كم منطقي باشم و فكــــــــــر كنم
و فقط و فقط يه كـــــــــــمي اين مخِ لامصبه از كار افـــــتادمـــــــو به كار بنــــدازم
اونوقت مي فهمم كه زندگي ارزش اين همه بيقــــــراري رو نداره ديــــــوونه
اونوقته كه بايد بگم اي علی ديــــــوونه يه كمي آدم شـــــــــــو
جون هر كي دوست داري يه كم عاقــــــــــل باش بچـــــــــــــــه
يه كمي اون كله ي پوكت رو به كار بنـــــــــــداز و اينقــــــــــدر ناله نكن
سعي كن ريلكس و آروم باشي و زندگي رو خيلي ســـــــــــاده بگير دلبندم
به زنگي نگاه كن ، بزرگي و مــــــــــهربونيِ خــــــــدا رو ببين و خجالت بكش
تا دلت مي گيـــره دست به دومن خــــــــــدا مي شي ؟ از بس كه خــــــري گُلـــم
اگه راست مي گي هميشه و هر لحظه به ياد خـــــــدا باش ديگه نا اميد نمي شي
عاشـــــــــقِ زندگيت باش ، عاشــــــــق خـــــــــــدا باش و بســــــــــــاز
غصـــــــه نخــــــــــور مطمئنم بالاخـــــــــــره يه روزي تو هـــم آدم مي شي
البته علی جونم آرزو بر جــــــــوانان عيب نيست ها پس تلاش كن عــــــزيزدلم
آخه مي ترسم تو همون خــــــر و ديـــــوونه باقــــــي بمــــــــوني جيگـــــــــــــــــر
از حــــــرفام دلگير نشــــــو همش واسه اين بود كه يه كم آدم شي ديـــــــوونه
دوســــــــتدار هميشگــــــــي تو ، وجــــــــدانِ عــــــــزيزت 
و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده
زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی
حس کنی که هنوز دوستش داری
چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تکیه بدی
که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده
چقدر سخته تو خیال ساعتها باهاش حرف بزنی
اما وقت دیدنش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه
دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه
اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز
**دوسش داری**
:پروردگارا
دلم گرفته و دوست دارم مثل ابرهای بهاری گریه کنم و اشک بریزم
یا یه دل خسته و غمگین و دلشکسته از زمونه
به خاطر بی مهر ی هاش
به خاطر همه چیز و همه کس دلم گرفته
اخه چرا من !؟
مگه من چه گناهی مرتکب شد ه ام که زمونه اینقدر ازارم داد!؟
باز هم در خلوت تنهایی هام و بی کسی هام به تنها معبودم پناه می برم
و از او برای ادامه زندگی ام کمک می خواهم
می خواهم که به حرفهای دلم گوش بده و تسلی خاطرم باشه
تنها اونه که همیشه شنوای راز های دلمه و هیچگاه خسته نمی شه
:خداوندا
با تو سخن می گویم....تویی که محرم تمام اسرارم بوده و هستی
خدایا نمی دانم چرا تو این دنیا همه چی فانیه!!
دنیا برام مثل یه قفسه که پرنده ای توی اون گرفتاره و از غم دوری
و جدایی از دوستانش دیگه ترانه نمی خونه
دیگر شقایق برایم معنی عشق را ندارد
دیگر همه چیز برایم بی معناست
می خواهم فقط با تو سخن بگویم که همیشه و همه جا پشتیبان من بوده ای
و همدل و همراز زندگی ام
خدایا تو را عاشقانه و عارفانه می پرستم
چون هر گاه در عمق نگاهم به تو می اندیشم ارام می گیرم
خدایا .......نا امیدم نکن !حرف آخر
نوشتم با برگ گندوم فراموشم مکن با حرف مردم
تقدیم به تو؟
|
اين داستاني که ميخوانيد حقيقت است
همديگر را ميبينيم ، که هر کدام در دنيايي غوطه وريم ، به همديگر عشق ميورزيم اما يادمان نميايد که زماني
.غوطه ميخورديم در خلئي که پديد آورده بوديم براي دوست داشتن
امروز نشسته ايم و همديگر را گوشزد ميکنيم که عشق درد است ، دوري بايد کرد از آن ، اما فراموش کرده ايم
که روزي عاشق بوديم و ميمرديم براي يکديگر
امروز ميگوييم که يار کسي بودن آسان است ، اما نميدانيم که عاشقي در انتظار ماست که يارش باشيم و
ياري ميکنيم با هر آنکه از راه ميرسد
يادمان نميايد زماني يار کسي بوديم که دوستمان داشت و ادعا ميکرديم که دوستش داريم و فراموش کرده ايم
خاطراتمان را
اين رسم زندگي نيست ، اينکه فراموش کنيم آنچه را که نميخواهيم و بياد آوريم آنچه را ميخواهيم
همديگر را ميبينيم و از کنار هم ميگذريم مثل باد ، حتي بيمصرف از تر بادي که از کنار انسان ميگذرد که شايد
باد نوازشي بر صورتمان باشد اما ما آدمها براي يکديگر هيچ تلاشي نميکنيم
فکر ميکنيم که بايد ما را دوست داشته باشند ولي آنکه را ميخواهيم دوست داريم و آنکه را نميخواهيم دوست نداريم
دل عاشقي را ميشکنيم و ادعا داريم که منطق راه زندگيست اما زماني که دلمان را ميشکنند زمين و زمان را لعنت ميفرستيم
و خدا را گله ميکنيم
اين رسم زندگي نيست ، يعني اين رسم آدميت نيست که خودمان را از آنکسي که مارا ميخواهد دريغ کنيم
آنکسي را که ميخواهيم در کنار خود نگاه داريم و فرصت رفتن ندهيم ولي آنکس که مارا ميخواهد را از خود برانيم و دور کنيم
اگر سگي داشته باشيم به هر طريقي خواسته هايش را برميآوريم ، دلمان برايش ميسوزد اگر گازمان هم بگيرد
از خود دورش نميکنيم بخاطر وفايش ، اما به هيچکس وفا نميکنيم و آنکه وفا ميکند به ما را ميشکنيم
حرفهايمان آسمان را چاک چاک ميکند اما اعمالمان يکديگر را حتي خوشحال نميکند
ميدانيم که کسي نميفهمد آنچه را که ميگوييم عمل نميکنيم ، همين است که هميشه نصيحت ميکنيم که
دل شکستن هنر نميباشد اما اين را حتي حاضر نميشويم که به خاطر دل مملو از محبت عاشقمان کمي محبت نشان دهيم
هر که را بفهميم که به ما نياز دارد دوري کنيم از او و به آنکس که نياز داريم بچشبيم
نه ، اين رسم زندگي نيست
رسم زندگي اين است که اگر رفتيم برگرديم
رسم زندگي است است که اگر خواستيم ،بخواهانيم
رسم زندگي اين است که اگر خواستند ،بخواهيم
اين است که اگر ديديم، ببينانيم
اين است که اگر گفتيم، عمل کنيم
رسم زندگي فراموش نکردن گذشته هاست
رسم زندگي نوازش شکسته هاست
رسم زندگي اين نيست که هر کس از راه ميرسد را پاسخ دهيم ، انقدر دل شکستيم که ديگر براي پيدا کردن يارمان ميزاني نداريم
نميدانيم چه ميخواهيم نميدانيم اصلا چه بايد بخواهيم
اين رسم زندگي نيست
ما به رسم زندگي عمل نميکنيم
عملي که ميکنيم نميدانيم درست است يا غلط
آدمي را آدميت لازم است را ميدانيم ، اما نميدانيم که کيستيم و کسيت که ما را بخواهد
شبي پرسيدمش با بي قرار ي
به غير از من كسي را دوست داري؟
دو چشمش از خجالت بر هم افتاد
ميان گريه هايش گفت: آري!
دل جاي توست گرچه دل از ما گرفته اي
ترسم به عهد خويش نپايي و بشكني
آن دل كه از منش به تمنا گرفته اي
اي نخل من كه برگ و برت شد ز ديگران
داني كز آب ديدهء من پا گرفته اي؟
بگذار تا ببينمش اكنون كه مي رود
اي اشك از چه راه تماشا گرفته اي؟
خارم به دل فرو مكن اي گل به نيشخند
اكنون كه روي سينهء او جا گرفته اي
گفتي صبور باش به هجرانم چگونه؟
آخر تو صبر از اين دل شيدا گرفته اي
از گل پرسیدم عشق چیست؟گفت از من زیباتر
از شمع پرسیدم عشق چیست؟گفت از من فداکارتر
از محبت پرسیدم عشق چیست؟گفت یک نگاه
از پروانه پرسیدم عشق چیست؟گفت بابالهای سوخته دور شمع چرخیدن
از دریا پرسیدم عشق چیست؟گفت خشکیدن...
بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است
اگر دنياي ما دنياي درد است
بدان عاشق شدن از بهر درد است
اگر عاشق شدن پس يک گناه است
دل عاشق شکستن صد گناه است
من از عاشق فهمیدم که باید ماند و سوخت
من از مجنون فهمیدم که باید دل را به عشق دوخت
من از ابر فهمیدم که باید با اشک جان داد
من از خورشید فهمیدم که باید تابید و سوخت
من از نقاش فهمیدم که از لحظه ها نقشی می ماند و بس
من از شاعر فهمیدم که عشق را باید سرود
من از ساقی فهمیدم که عشق را باید سر کشید
من از زنجیر فهمیدم با هم بودن را
من از خاک فهمیدم پروراندن را
من از گل فهمیدم که بودن همانا و مردن همانا
من از شبنم آموختم لطافت را
من از پروانه آموختم محبت را
من از دیوانه فهمیدم راز زندگی را
اما از تو ای مهربانم نمی خواهم سنگدلی را بیا موزم
براستی فلسفه ی عشق چیست؟
که این گونه عاشق را به کام خود می کشد آرام آرام او را مست و از خود بی خود می کند
گویی او جسم است و معشوق روح آن
اگر عشق اینگونه است چرا بی رحم است با عاشق
چرا او را با درد و غم هجران می گذارد و با محبتی که عاشق به او داده نا مهربانی می کند
جرا؟چرا؟!!!!!!!!!! 
اگر بوته گل بودم تمام" گلهایم" را به تو تقدیم می کردم. افسوس که نه شاعرم نه معاصر نه باران نه رود نه بوته گل اما هر چه که هستم می گویم عاشقت هستم
آشفتگی" گلهایم" سرشارازحسن زیبایی توست.من توراباتمام هستی خود همآوا باروش شقایقها احساس کردهام
مگر نمی دانید" دستهایم" برای رسیدن به دریا بال بال می زنند؟! نه!!!... نمی دانید! اما... تو که بودی! تو که دیدی! تلاشم را! اشکهایم را!
"دستهایم" در دستانت بود ولی احساسشان نمیکردی! من اما در تکاپو بودم چه کنم جذاب تر شوم چه گویم گیراتر شوم و چگونه شایسته دستانت باشم!!
دل اسیره ارزوهای محاله
غبار پشت شیشه میگه رفتی
ولی هنوز دلم باور نداره
حالا راه تو دوره
دل من چه صبوره
کاشکی بودی و می دیدی
زندگیم چه سوت و کوره